Testosteron miechów

Zaburzenia hormonalne

Zarówno panie, jak i mężczyźni posiadają należyte dla swojej płci hormony. W wypadku kobiet są to estrogeny. Odpowiadają między innymi za cykl menstruacyjny, za podtrzymanie znamiennej dla pani figury ciała, wzrost piersi. Jeżeli gospodarka hormonalna kobiecego organizmu jest rozregulowana, niejednokrotnie dochodzi również do nieregularnie pojawiających się miesiączek. U mężczyzn z kolei pospolitym dla nich hormonem jest testosteron. Odpowiada on na przykład za pojawienie się zarostu na twarzy czy też owłosienia na klatce piersiowej u młodocianego młodzieńca, przechodzenie mutacji a także podtrzymanie typowej dla mężczyzny sylwetki ciała. Naturalnie zarówno faceci, jak i panie posiadają obydwa te hormony. Niemniej jednak u pań znacznie przeważają estrogeny, a u mężczyzn zaś testosteron. Jeżeli poziom estrogenów jest za duży u mężczyzny – może dochodzić do rozmaitych nieprawidłowości, przykładowo do wzrostu piersi (jest to tak zwana ginekomastia). Testosteron jest tworzony za pośrednictwem hormonu luteinizującego w komórkach śródmiąższowych Leydiga i częściowo przez korę nadnerczy. U pań tymczasem wyrabiają go między innymi jajniki. U mężczyzn testosteron ma też wpływ na spermatogenezę, czyli produkcje nasienia i libido (popęd płciowy; niezmiernie niski poziom testosteronu może wieść do zaniku popędu). W okresie płodowym testosteron fabrykuje łożysko, a zaburzenia w tworzeniu testosteronu mogą prowadzić do szeregu zaburzeń rzutujących na cały późniejsze życie malucha – w szczególności może wywołać obojniactwo rzekome męskie lub spodziectwo. Otrzymywanie testosteronu przez kobietą w ciąży też może prowadzić do wywołania takich zaburzeń, a w ich następstwie – do nieodwracalnych przemian genetycznych. Dorośli panowie mający kłopoty z poziomem tego hormonu mogą pozostać poddani farmakoterapii, której celem jest wyregulowanie gospodarki hormonalnej ze wyjątkowym naciskiem na regulację procesu wydzielania testosteronu. Preparaty stymulujące wyrób testosteronu powinny być stosowane pod ścisłą obserwacją doktora, gdyż testosteron w znacznym stopniu stymuluje rozwój gruczołu krokowego, przez co może wywoływać raka prostaty. Podwyższa on też poziom cholesterolu we krwi (z tego tytułu mężczyźni teoretycznie są bardziej narażeni na zachorowanie na miażdżycę, a w konsekwencji tego – na udary niedokrwienne mózgu i zawały serca). Z chemicznego punktu widzenia widzenia to związek chemiczny (organiczny) należący do grupy androgenów. Większość wydzielanego przez organizm testosteronu jest nieaktywna – łączy się ona z białkiem transportowym. Aktywny testosteron występuje w postaci wolnej we krwi.


Możliwość komentowania jest wyłączona.